يجوب البلاقع فهو فى البلاء غير قطين ، أو من ينشّؤ فى الحلية و هو فى الخصام غير مبين . شعر لامرء القيس : أجارتنا إنَّ الخطوب تنوب * و إنّى مقيم ما أقام عسيب أجارتنا إنّا غريبان ههنا * و كلُ غريب للغريب نسيب فإن تصلينا فالمودَّة بيننا * و إن تهجرينا فالغريب غريب « رباعيّة » ايّام جوانى شد و آن ناز شكست * وز شهپر مرغ عمر پرواز شكست بنشين بنشين كدام رقص و چه سماع * آن جلوه فرو نشست و آن ساز شكست « سلمان ساوجى » از بسكه شكستم و ببستم توبه * فرياد همى كند ز دستم توبه ديروز بتوبه‌اى شكستم ساغر * امروز بساغرى شكستم توبه « فغانى » ما پنبه ز روى ريش برداشته‌ايم * وز دل غم نوش و نيش برداشته‌ايم فرهاد صفت گذشته از هستى خويش * اين كوه بلا ز پيش برداشته‌ايم « مولوى معنوى » هر كه او بنهاده ناخوش سنّتى * سوى او نفرين رود هر ساعتى نيكوان رفتند و سنتها بماند * وز لئيمان ظلم و لعنتها بماند « وله » اخترانند از وراى اختران * كاحتراق و نحس نبود اندران سائران در آسمانهاى دگر * غير ازين هفت آسمان مشتهر راسخان در تاب انوار خدا * نى بهم پيوسته نى از هم جدا هر كه باشد طالع او زان نجوم * نفس او كفّار سوزد در رجوم